تکیه گاه
سپتامبر 10, 2011«وقتی شما به فردی قدرت طلب تکیه کنید ، ابزار دست او خواهید بود»
«وقتی شما به فردی قدرتمند تکیه کنید ، او ابزار دست شما خواهد بود»
این دو جمله را سال پیش گوشه دفتر روزانه یادداشت کردم و هر بار در جستجوی مطالب انرا می خوانم .
وقتی دقت می کنی همه ادمها از هر طیفی دوست دارند به کسی یا چیزی تکیه کنند . این حس تا جایی که من فهمیدم غریزیه . حتی قدرتمند ترین افراد هم در زندگی به جایی یا چیزی از نظر عاطفی یا احساسی وابسته اند .نه فقط در کارهای بزرگ بلکه در کارهای کوچک و تصمصیم گیری های پیش پا افتاده ،ادمها بیشتر دوست دارند متکی باشند .و نکته مهم این ماجرا انتخاب اینکه به چه چیزی وابسته باشیم : قدرت طلب ؛ یا قدرتمند .
این موضوع بیشتر به شخص مربوطه، به نظراتش ، طرز تفکر و تربیت فکر و در زبان ساده تر به روح و ذهن بستگی داره . آرامش وامنیت درونی ، ارامش ذهن ومثبت نگری ، عناوینی هست که با انتخاب ما درارتباطند .
کسی می تونه به امنیت درونی برسه که شناخت کاملی از توانایی ها ، نیازها و کاستی های خود داشته باشه . کسی که بتواند آرامش ذهنی را برقرار کند . یعنی با دسته بندی افکار ، نگرش دوباره به انها و جلوگیری از ورود افکار منفی به ذهن بخصوص در مواقعی که ما نیاز به ارامش ذهن داریم ، ذهن و روان خود را دور از تشویش های بیهوده در ارامش و امنیت قرار بدهد.
نکته جالبی که چند روز پیش به ان برخوردم جمله ای بود از حکمای شرقی . » زمانی که باران میبارد به زیر کدام سایبان پناه می برید ؟» .نقطه اتکا و اعتماد در هر موضوعی بسته به شرایط فرق میکند . و انتخاب ان به خود شخص برمی گردد .
حرف آخر اینکه : رسیدن به امنیت درونی زمانی امکان پذیر است که شما خود را بوسیله چیزی فراتر ، وسیع تر و بزرگتر از خودتان بسنجید . متکی بودن و اعتماد داشتن به قدرتی ورای همه قدرت ها
الا بذکر الله تطمئن القلوب
